Wat is Alevitisme ?
Iemand die de God, Mohammed en Ali triologie (in de waarste zin van het woord) in zijn hart draagt, die in de gerechtigheid van Ali gelooft, die ieder geloof welke gebasseerd is op naastenliefde respecteert, geen verschil maakt tussen sexe, ras, herkomst en geloof, de mens (humanisme) als basis neemt, die zichzelf voor de gemeenschap berecht, die voor het secularisme (afscheiding van geloof en staat) is, democratisch is, voor gelijkheid is, tegen tiranisme en onderdrukking is, voor de zwakken opkomt, die vergevend is, die de wetenschap respecteert en voor wetenschap is,die God in alle mooie dingen des levens herkent (en zodoende God niet in de lucht zoekt), die tegen het misbruik van geloof is, die de herkomst van Ali en zijn volgelingen erkent en herkent en zichzelf en zijn/haar metgezel(lin) respecteert.
In Alevitisme is er geen God dan de God hemzelfe, de schepper.

In sommige gebieden worden Alevieten ook wel Kizilbas en Baktashi genoemd.

Ali is de grondlegger van de Alevitisme en de eerste İmam. Hij is de meest naaste van de profeet Mohammed en zijn schoonzoon. Hij is de vader van İmam Hasan en İmam Hüseyin. In de wetenschap en onderwijs wordt Ali geeerd door het gezegde:"Ali's pad".

  EHL-İ BEYT

Dit zijn de personen waarvan de stamboom van Fatima afkomstig is, de dochter van de profeet Mohammed, en de vrouw van Ali. Deze worden als heilig aangeduid.

• 1-De profeet Mohammed
• 2-İmam Ali
• 3-Fatima (vrouw van Ali)
• 4-İmam Hüseyin
• 5-İmam Hasan

HEMEL - HEL in Alevitisme
Hoewel de uitdrukking Hemel en Hel ook in de Alevitische literatuur voorkomt, is dit niet op de manier waarin het in de Koran beschreven wordt.
De Hemel en de Hel die de Alevietisme erkent is op aarde. Kort gezegd, men kan zich het leven zuur maken door het verkeerde pad te kiezen (Hel) of op het goede pad blijven en in goede leven (Hemel).

Normen & Waarden in Alevitisme
In de basis van Alevitisme ligt, gij zult niet stelen, gij zult niet ontrouw zijn en gij zult niet liegen en gij zult geen onderscheid maken.

Alevitische Gezang en Liederen
De Cem, de Semah en de gehele levenswijze van de Alevieten weerspiegelen, hun specifieke cultuur en poëzie en filosofie. De Alevietische filosofie wordt ook tot uiting gebracht in de Alevietische poëzie en liederen. De liederen met hun telkens terugkerende thema’s van verzet tegen de onderdrukking en de liefde voor de mensheid bezetten een belangrijke plaats in de Turkse volksmuziek. Door de eeuwen heen zijn het de Alevietische dichters en zangers geweest die de Alevietische denkwijze verkondigd hebben. Een van de bekendste onder hen is Pir Sultan Abdal die in de zestiende eeuw leefde. Hij was een mensenrechten activist en een vrijheidsstrijder die opkwam voor de zwakken en de onderdrukten. Hij kwam in opstand met zijn poëzie en liederen waarin hij liefde en vrede predikte tegen het onrecht, onderdrukking en bedrog. Zijn gediechten en liederen worden nog steeds veel gelezen en gezongen. Een ander bekende dichter is Yunus Emre die in de dertiende eeuw leefde. Het jaar 1991 was door UNESCO uitgeroepen tot het jaar van Yunus Emre en stond in het teken van liefde en vrede.                       

Wat is Semah?
Semah heeft een belanrijke plaats in de Alevitisme. Letterlijk betekent het dat je je ontdoet van je zonden. Tijdens de Semah wordt aan de hand van verschillende bewegingen uiting gegeven aan het leven en de betekenis ervan.

  Wat is Cem?
De Alevieten hebben hun eigen religieuze bijeenkomst, de CEM, waar mannen en vrouwen gezamenlijk aan deelnemen. Behalve de religieuze betekenis heeft de Cem ook een sociale betekenis. Tijdens de Cem worden de onderlinge geschillen besproken en opgelost. Bovendien wordt de eenheid en solidariteit in de gemeenschap bekrachtigd. Verder worden er “Nefes” (Alevietische liederen), begeleidt met een “Saz” (snaar instrument), gezongen en wordt de “Semah” (een rituele dans) door mannen en vrouwen gedanst.

De 12 Diensten tijdens de Cem